Główny Szlak Beskidzki, jest najdłuższym szlakiem przebiegającym przez polskie góry. Dlatego trudno jest opisać wszystkie szczegóły, które z pewnością zainteresowałyby indywidualnie każdego turystę z osobna. W tekstach zawartych w poszczególnych działach, starałem się opisać miejsca, które zasługują na szczególną uwagę a o których trudno znaleźć informację w innych przewodnikach turystycznych. Celowo ominąłem opisy większych i znanych miejscowości o których nie trudno dowiedzieć się z przeciętnego przewodnika. Starałem się oddać klimat, jaki panuje na czerwonym szlaku nie rozpisując się wiele na temat szlaków towarzyszących, oraz znanych miejscowości, przez które on przebiega. Opis trasy najbardziej może być przydatny turystom pokonującym szlak pieszo i bez większej gotówki. Często zwracałem uwagę na miejsca noclegowe, oraz na możliwość zaopatrzenia się w żywność i niezbędne wyposażenie. Opisałem także sytuacje dotyczącą połączeń komunikacyjnych w miejscowościach występujących na szlaku. Jeśli chodzi o miejsca noclegowe, to zwróciłem uwagę na ceny i standard. Warto tu również dodać, że całą trasę można pokonać bez namiotu, korzystając z baz noclegowych i schronisk.
Często zadawane pytania
Czy
można przejść cały szlak bez namiotu ?
Obecnie z noclegiem na szlaku nie ma żadnego problemu. Oprócz licznych
schronisk można skorzystać z kwater prywatnych a w okresie letnim dodatkowo ze
schronisk młodzieżowych mających swoją siedzibę najczęściej w szkołach
/lipiec, sierpień/. Można również skorzystać z noclegu na polu namiotowym
gdzie oprócz wydzielonego miejsca na namioty indywidualne często są
rozstawiane namioty zbiorowe dla osób nie posiadających własnego sprzętu.
Szczegółowy wykaz bazy noclegowej znajdziesz TU
Jaki
jest koszt noclegów na szlaku?
Ceny noclegów są bardzo różne i w
zasadzie często zależą od okresu w którym wybieracie się na szlak. Najdrożej
jest oczywiście w okresie lipiec, sierpień. Na pewno najtaniej jest na polu
namiotowym i w schroniskach młodzieżowych gdzie ceny kształtują się na
poziomie 5-15 zł. Również bardzo gorąco polecam kwatery prywatne i
gospodarstwa agroturystyczne gdzie za niezbyt wygórowane pieniądze można
przenocować w komfortowych warunkach. Ceny w schroniskach turystycznych PTTK są
bardzo różne i zależą najczęściej od standardu i lokalizacji. Najdroższe
są schroniska PTTK przekwalifikowane na tzw. "hotele górskie" / Równica,
Jaworzyna/ gdzie ceny często przyprawiają o zawrót głowy.
Ile
czasu potrzeba aby przejść cały szlak?
To jest bardzo indywidualna
sprawa. Można oczywiście przejść szlak w ciągu 18 dni (znam takie
przypadki) ale ja osobiście nie polecam szybkiego tempa. Optymalny czas to około
3 tygodni, wtedy można dokładnie zapoznać się ze szlakiem, zrobić piękne
zdjęcia, zwiedzić zabytki i miejscowości na szlaku.
W
których miesiącach najlepiej wybrać się na szlak?
Najlepsze
warunki na przejście szlaku są od czerwca do października. W tym czasie jest
największa szansa na dobrą pogodę i dni są najdłuższe. Zdarza się również
że w maju i czerwcu są dobre warunki pogodowe. Zdecydowanie odradzam
wybieranie się na szlak w okresie długiego majowego weekendu ze względu na
"dzikie tłumy" na szlaku. Znalezienie noclegów w czasie długiego
majowego weekendu bez wcześniejszych rezerwacji często graniczy z cudem czego
sam doznałem idąc w tym okresie innym równoległym szlakiem.
Czy
na szlaku można bez problemu zaopatrzyć się w żywność?
Z
zakupem podstawowych artykułów żywnościowych nie ma problemu. Oprócz
licznych sklepów znajdujących się w miejscowościach przez które przechodzi
szlak można również zaopatrywać się w schroniskach za odpowiednio
podwyższoną opłatą. Mimo wszystko polecam, aby mieć przy sobie żywność i
napoje przynajmniej na jeden dzień wyprawy ze względu na dłuższe przejścia
przez pasma górskie. Szczególnie polecam zaopatrzyć się na przebycie
bieszczadzkiego odcinka Smerk - Berehy Górne - Ustrzyki Górne. Wprawdzie szlak
biegnie tu przez Połoniny ale jest dość wyczerpujący. Wprawdzie na Połoninie
Wetlińskiej znajduje się dość sympatyczne schronisko PTTK ale ze względu na
brak infrastruktury /prąd, woda, kanalizacja itd./ nie oferuje ciepłych dań
oprócz herbaty czy kawy.
Czy
szlak można pokonać na rowerze?
Znaczna część
szlaku nie stanowi problemu dla wprawnego cyklisty. Owszem są miejsca gdzie
rowerem nie da się przejechać i należy przenieść rower w rękach. Do takich
miejsc na pewno zaliczyć można okolice Babiej Góry. Problemem może być również
przejazd przez teren Parków Narodowych /Bieszczadzkiego czy Babiogórskiego/
gdzie niestety obowiązuje zakaz jazdy rowerem. W przypadku napotkania
nadgorliwego strażnika parku może to grozić mandatem.
Która
część szlaku jest najciekawsza?
Osobiście polecam
przejście całego szlaku aby móc samemu ocenić. Dla mnie najbardziej
ciekawymi odcinkami są okolice Pilska, Babiej Góry, Beskidu Niskiego oraz
Bieszczad. Najbardziej dzikim i mało uczęszczanym odcinkiem szlaku jest Beskid
Niski za co najbardziej cenię sobie tą okolicę. Kiedyś również i w
Bieszczadach było mało ludzi ale obecnie jest to bardzo popularny teren. Bywam
w Bieszczadach co roku /od 1999/ i muszę przyznać że popularność tych
okolic co roku znacznie się zwiększa. Podczas ostatniego pobytu /ostatni wrześniowy
weekend/ na szlakach beszczadzkich był taki tłok jak na co dzień nad
Morskim Okiem. Najmniej ciekawym i mało uczęszczanym fragmentem szlaku jest odcinek pomiędzy
Rabką Zdrój a Jordanowem ze względu na przebieg trasy w większości drogą
asfaltową.
Czy
na szlaku obwiązują opłaty za wejście do Parków Narodowych?
Na szczęście na większej
części szlaku opłat nie ma! Opłaty są pobierane w Babiogórskim Parku
Narodowym na odcinku Markowe Szczawiny - Przełęcz Krowiarki oraz w
Bieszczadzkim Parku Narodowym. Praktycznie największy płatny odcinek szlaku
znajduje się w Bieszczadach na odcinku Smerek-Wołosate. Niestety bilet na
szlaki w Bieszczadach obowiązuje jeden dzień a więc jeśli planujemy przejść
szlak w kilka dni musimy się liczyć z koniecznością kilkukrotnej opłaty. Można
również wykupić droższy bilet trzydniowy. Opłaty na wymienionych odcinkach
są pobierane w okresie od maja do końca października.